Qu’un Sang Impur begon als een losse remake van Jean Genets “Un Chant d’Amour” (1950), een homo-erotisch liefdesverhaal tussen gevangenen in een gevangenis, onder het verlangende oog van een sadistische gevangenisbewaker. In de film van Curnier Jardin worden glanzende jonge mannenlichamen vervangen door postmenopauzale vrouwen, die hun erotische kracht vieren nadat ze zich hebben ontdaan van het patriarchale construct dat hen ‘op de markt’ plaatst (zoals auteur Virginie Despentes zou zeggen). Nu ze aan de eindeloze reproductieve cyclus zijn ontsnapt, schrijft de kunstenaar een speciale kracht toe aan deze fase in het leven van een vrouw, los van het feit dat ze een object van verlangen is. Op het moment dat ze dat nodig hebben, bloeden ze weer.
(filmbeschrijving: paulinecurnierjardin.com)

Credits:
Met: Bridge Markland, Eva Maria Kurz, Helga Seebacher, Medusa Gühne, Rita Stausberg, Nina Rueter, Laura Merrit & Maxi Awel, Stefanie Heinrich, Mario Stahn, Valentin Braun, Braulio Bandeira, Nelly, Vampirina, Volkmar Günther
Eerste assistent: Paula Alamillo Rodriguez 
Beeld: Imogen Heath 
Montage: Angela Anderson en Judy Landkammer
Geluid: Toni V Monge
Kostuums & rekwisieten: Anna Reutinger, Carmen Roca, Pauline Curnier Jardin
Producent: Paula Alamillo Rodriguez & Sonja Klümper / AMARD BIRD
Films Gecoproduceerd door Freunde der Nationalgalerie / Nationalgalerie – Staatliche Museen zu Berlin, Bergen Assembly en If I Can’t Dance, I Don’t Want To Be Part Of Your Revolution
Courtesy of the artist and ChertLüdde, Berlin and Ellen de Bruijne Projects, Amsterdam